In Filosoferen met AI onderzoekt Ben Kuiken wat er gebeurt met ons denken nu AI steeds overtuigender lijkt te schrijven, redeneren en antwoorden te geven. Recensent Nico de Leeuw waardeert vooral de filosofische benadering en de oproep om kritisch te blijven nadenken. Een actueel boek over technologie, menselijk oordeel en de kunst van het zelfstandig denken.

Volgens recensent Peter Streefkerk is Over liefde, van Annegreet van Bergen een uitzonderlijk eerlijk en indringend boek over liefde, verlies en verder leven na de dood van een dierbare. In deze recensie beschrijft hij hoe de auteur persoonlijke ervaringen, emoties en dilemma’s verweeft tot een aangrijpend en tegelijk hoopvol verhaal.

In Filosoferen met AI gaat Ben Kuiken de dialoog aan met AI-tools als ChatGPT, Claude en Gemini. Wat begint als een filosofisch experiment over kunstmatige intelligentie, groeit uit tot een verrassend verdiepend boek over denken, betekenisgeving en menselijke autonomie in een tijdperk van snelle digitalisering.

Rogier van der Wal bespreekt in zijn recensie van Lang zal ik lekker leven hoe Peter Kanne de staat van Nederland fileert aan de hand van thema’s als welvaart, gezondheid, duurzaamheid en democratie. Van der Wal prijst de combinatie van feiten, analyses en morele betrokkenheid, maar waarschuwt tegelijk: dit boek stemt eerder tot nadenken dan tot geruststelling.

Hans de Witte-van Mierlé onderzoekt in zijn recensie van Ik, jij, wij hoe Carola van der Veen hechting centraal stelt in sterke relaties. Hij prijst de heldere structuur, praktische inzichten en oefeningen, maar plaatst ook kritische kanttekeningen bij de meer esoterische passages in het tweede deel van het boek.

Freija van Duijne bespreekt Stakkers en wolven van El Hamidi, dat ontstond uit verontwaardiging over Gaza en het Nederlandse debatklimaat. Ze laat zien hoe hij persoonlijke ervaringen verbindt met scherpe kritiek op politiek en media, en daarmee een indringend beeld schetst van uitsluiting, beeldvorming en morele grenzen.

In zijn recensie van Het beste wat je met je geld kunt doen laat Louis Thörig zien hoe donaties veel effectiever kunnen worden ingezet. Hij bespreekt de datagedreven benadering van Bram Schaper en plaatst kanttekeningen bij de sterke nadruk op meetbaarheid en rationaliteit binnen effectief altruïsme. Thörig concludeert: Dit boek draagt bij aan de verdere ontwikkeling van het vakgebied.

Henrika Willemse Vreugdenhil bespreekt Dat regelt mijn man altijd van Marianne Heemskerk en laat zien hoe urgent financiële onafhankelijkheid voor vrouwen is. Ze benadrukt de praktische en activerende insteek van het boek, dat niet alleen inzicht geeft, maar vooral aanzet tot het nemen van regie over geld en toekomst.

Freija van Duijne bespreekt Het uur van de wolven van Giuliano Da Empoli, die de veranderende wereldorde fileert. Ze laat zien hoe hij moderne machthebbers en tech-oligarchen neerzet als nieuwe machiavellisten, en schetst een ontluisterend beeld van machtspolitiek waarin daadkracht, schokeffecten en minachting voor regels de boventoon voeren.

Freija van Duijne bespreekt Lang zal ik lekker leven van Peter Kanne, waarin hij de Nederlandse samenleving fileert. Ze laat zien hoe Kanne laveert tussen zorg en relativering: van groeiende welvaart en individualisme tot genotzucht en afnemende weerbaarheid, en stelt de vraag hoe we dat patroon kunnen doorbreken.

In haar recensie van Who cares laat Liesbeth Tettero zien hoe Bregje Feuth en Mirte Wibaut het debat over arbeidsparticipatie scherp kantelen. Niet vrouwen die te weinig werken, maar mannen die te weinig zorgen staan centraal. Een prikkelend boek dat hardnekkige aannames fileert en perspectieven verschuift.

Teun van Aken bespreekt in Lang zal IK lekker leven van Peter Kanne een prikkelend en zorgwekkend boek over de staat van de Nederlandse samenleving. Op basis van cijfers en onderzoek laat Kanne zien hoe welvaart, individualisme en gemakzucht de solidariteit onder druk zetten en zelfs de democratie kunnen verzwakken.

Freija van Duijne bespreekt in haar recensie van De kanteling hoe Marten Scheffer inzicht geeft in de dynamiek van maatschappelijke omslagpunten. Met voorbeelden uit verleden en heden laat ze zien hoe systemen instabiel worden en welke krachten richting geven aan mogelijke toekomsten, inclusief het perspectief van een ‘goed antropoceen’.

Elmas Duduk laat in haar recensie van AI. De nieuwe atoombom van Lode Lauwaert zien dat kunstmatige intelligentie vooral een machtsvraagstuk is. Ze bespreekt hoe het boek het debat verschuift van technologie naar geopolitiek en governance, en waarom dat perspectief essentieel is om AI echt te begrijpen.